نانو ذرات سیلیس ممکن است منجر به درمان های جدیدی برای چاقی و دیابت شود

14ژانویه 2020- تله های مولکولی خوراکی مهندسی شده از ذرات سیلیس مزوپور[1] (MSP) پس از ورود به روده می توانند بر راندمان مواد غذایی و عوامل خطر متابولیک تاثیر گذارند. نتایج حاصل از مطالعات بر روی موش ها، پتانسیل این ذرات را در کاهش جذب انرژی توسط بدن نشان می دهد و می تواند منجر به درمان های جدیدی برای چاقی و دیابت شود.

نتایج حاصل از این مطالعه در Nanomedicine منتشر شده است.

تاکنون هیچ درمان مؤثری برای چاقی ارائه نشده است که بتواند مانع از افزایش وزن شود یا کاهش وزن را بدون عوارض جانبی مشکل ساز، ممکن نماید. در بسیاری از درمانهای فعلی از مولکولهای کوچک دارویی استفاده می شود که می توانند به روش های مختلف بر بدن تاثیر منفی گذارند.

پروفسورTore Bengtsson در گروه زیست شناسی مولکولی از انستیتویWenner-Gren ، در دانشگاه استکهلم و یکی از اعضای تیم تحقیقاتی این مطالعه می گوید: ما یک روش جایگزین نوآورانه را انتخاب کردیم. ذرات سیلیس Mesoporous یا MSP،-که نوعی ذرات سیلیس مصنوعی قابل هضم هستند- می توانند با یک سطح بزرگ و طیف وسیعی از اندازه ی منافذ تولید و برای مقابله با چاقی و دیابت مورد استفاده قرار گیرند.

فرضیه ی محققان اینست که این ذرات می توانند به عنوان "غربالهای مولکولی یا molecular sieves" در روده به کار گرفته شوند، آنها آنزیم های گوارشی تجزیه کننده ی مواد غذایی را مسدود کرده و انرژی جذب شده توسط بدن یا همان راندمان غذایی را کاهش می دهند.

در این مطالعه موش ها با رژیم های غذایی پرکالری تغذیه شدند تا افزایش وزن یابند. نتایج نشان داد کهMSP ها، 33 درصد از راندمان مواد غذایی را کاهش می دهند که منجر به افزایش وزن کمتری شده و تأثیر مثبتی بر پروفایل متابولیکی بر جا می گذارد، همچنین تشکیل بافت چربی و لپتین و سطح انسولین در گردش خون را بطور قابل توجهی پایین می آورد.

پروفسورBengtsson گفت: با در نظر گرفتن داده های ارائه شده در این مطالعه و مشخصات ایمنی عالی این ذرات، می توان ازMSP های مناسب برای درمان چاقی و دیابت در انسان استفاده کرد، از آنجایی که این تحقیقات با نتایج عالی به پایان رسیده است، آزمایشات بالینی برنامه ریزی شده، در حال آغاز هستند.

منبع:

Nanomedicine, 2020; DOI: 10.2217/nnm-2019-0262

www.sciencedaily.com/releases/2020/01/200114104041.htm